فوتوبلاگ من

شرح ندارد

Loneliness

Corbis.com

Photo by: Corbis - © http://www.corbis.com

+ نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 11:51 توسط سام |

اگر دوست داشتید امضا کنید...

+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 9:20 توسط سام |

Palestinian

Time.com

A Palestinian boy climbs the concrete blocks which separate the southern Gaza Strip town of Rafah and Egypt's border. Everyday life in Gaza has been affected as Israel intensifies its offensive in search of a kidnapped soldier. Time.com

Photo by: Emilio Morenatti / AP-© http://www.time.com

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 21:29 توسط سام |

Photo by: Sam Javanroh-© http://wvs.topleftpixel.com

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 0:2 توسط سام |

Looking Beyond the Veil

time.com

Far "Far from the watchful eyes of hard-line fundamintalist leaders in Tehran, young people in Iran gather at swanky resorts along the Caspian Sea"- Time.com

Photo by: Kate Brooke-© http://www.time.com

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 20:20 توسط سام |

Photo by: Arash Ashoorinia - © http://www.kosoof.com

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 16:48 توسط سام |

corbis.com

Photo by: Corbis - © http://www.corbis.com

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم تیر 1385ساعت 11:56 توسط سام |

روز مادر مبارک

برای عزیزترین مریم دنیا

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385ساعت 16:30 توسط سام |

پیکان

Tehran24.com

Photo by: Tehran24 -© http://www.tehran24.com

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 12:37 توسط سام |

Corbis.com

Photo by: Corbis - © http://www.corbis.com

+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 15:29 توسط سام |

دراويش كردستان

دراويش كردستان - حسين سلمانزداه- سي اچ ان

C.H.N -© دراويش كردستان - حسين سلمانزداه

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385ساعت 16:37 توسط سام |

REUTERS.COM

Members of the Iranian army prayduring the Friday prayers ceremony at an university in central Tehran - 09 Jun 2006

REUTERS- Morteza Nikoubazl-© http://www.reuters.com

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم تیر 1385ساعت 9:37 توسط سام |

War on Iraq

www.time.com

President George W. Bush jogs with Army Staff Sergeant Christian Bagge, 23, who lost both legs to a roadside bomb in Iraq, at the White House. The Oregon native was riding in a convoy near Kirkuk about a year ago when a blast tore apart his Humvee

Photo by: MATTHEW CAVANAUGH / GETTY-© http://www.time.com/time/potw/20060630

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم تیر 1385ساعت 10:16 توسط سام |

Captain

The best one. Fabio Cannavaro

Photo by: AP Photo/Michael Sohn -© http://www.fifaworldcup.com

+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم تیر 1385ساعت 23:11 توسط سام |

Go Home

Listen Fabulous Player, Mr. Zidan this is soccer, stable is somewhere else

Photo by: AP Photo/Michael Probst -© http://www.fifaworldcup.com

+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم تیر 1385ساعت 23:6 توسط سام |

Remembrance of London Attacks

The UK has been paying tribute to the victims of the 7 July London attacks, one year after suicide bombers killed 52 people and injured nearly 800

+ نوشته شده در جمعه شانزدهم تیر 1385ساعت 17:11 توسط سام |

Zave Smith - Corbis ©

Photo by: Zave Smith-Corbis - © http://www.corbis.com

+ نوشته شده در جمعه شانزدهم تیر 1385ساعت 16:56 توسط سام |

برگرفته از وبلاگ شخصی خانم یاسمین زرگری.

مرگ پايان كبوتر نيست

(روزنامه همشهری آرشیو 4 تیر ماه محله)

محك يكپارچه در غم از دست دادن او به سوگ نشست .كودكان معصوم سرطاني هم مي دانند كه يك فرشته ازميان

فرشته هاي حامي شان كم شده است مي دانم اين چندمين بار است كه به محك مي آيم. شما بگوييد

چند بار برايتان نوشته ام از جشن قلك شكان، جشنواره غذا، افتتاح بيمارستان محك و... اينجا هر بهانه اي براي شادي و كمك رساني به كودكان سرطاني بود

اما اين بار در محك چه خبر است؟اين همه ازدحام جمعيت براي چيست؟ فضاي نيمه تاريك آمفي تئاتر با شمع هاي

نيمه فروزان و همنوايي غريب و حزن آلود ني و كمانچه از چه حكايت دارد؟ چهره هاي تكيده، چشم هاي تر و تن پوش هاي تيره گوياي چيست؟! امشب با اينكه محك (با حضور قريب به ۸۰۰ نفر) از هميشه شلوغ تر به نظر مي رسد اما... جاي خالي او در ميان اين همه جمعيت، حس مي شود... جايي كه هيچ كس با هيچ چيز جز او

نمي تواند آن را پر كند

امشب او به جاي هياهو و شادي و تلاش هاي هميشگي اش، آرام و معصومانه در گوشه اي از يك تابلو نشسته و به نقطه اي مبهم خيره مانده است. امشب او آرام تر از هميشه است و آرامش خاموش او، سيلاب اشك را ازديدگان همگان جاري مي كند. امشب جمع محكي ها جمع است. همه هستند، همه بجز هانيه...
***

هانيه ابوالمعصومي، ۲۶ سال بيشتر نداشت و از سال ها پيش به گروه جوانان محك پيوسته بود و از فعال ترين اعضاي اين گروه به شمار مي آمد. وي كه در طول مدت خدمتش در محك، خدمات بي دريغ و تلاش هاي بسياري را براي حمايت از كودكان مبتلا به سرطان انجام داده بود، هفته گذشته در مسير جاده شيراز دچار سانحه تصادف شد و پس از سه روز كما، سرانجام در نيمه شب ۱۵ خرداد، با اعلام عارضه مرگ مغزي زندگي را بدرود گفت و محك يكپارچه در غم از دست دادن او به سوگ نشست... كودكان معصوم سرطاني هم مي دانند كه يك فرشته از ميان فرشته هاي حامي شان كم شده است...
***
طاهري، مديرعامل محك، هانيه را از نيروهاي با ارزش مؤسسه مي داند و مي گويد: او هميشه با لبخندي بر لب و بردباري بي نظير به كار و فعاليت مي پرداخت و هرگز خود را به شيفت كاري اش محدود نمي كرد. بلكه هرگاه به او نياز بود، حتي تا ساعت ها پس از پايان شيفت، حضور داشت.وي مي افزايد: من در اين حادثه متوجه شدم چقدر نيروهاي محك، اعم از نيروهاي موظف و داوطلب و هيئت مديره و... با هم همبستگي و پيوستگي دارند و با گام هاي استوار به سوي هدف مقدس كه در اساسنامه مؤسسه ذكر شده پيش مي روند و هرگز در طي اين مسير به بيراهه نمي روند.
***
و من اين مسئله را در مراسم بزرگداشت ياد هانيه بخوبي درك كردم كه محكي ها يك صدا مي خندند، متحد كار مي كنند، همدل جشن مي گيرند، همسو گام برمي دارند و با هم به سوگ مي نشينند.
***
فياض منش، دوست و همكار هانيه در محك در پاسخ به سؤالم كه هانيه از كي اينجا بود؟ مي گويد: هر روزي كه من مي آمدم هانيه اينجا بود... انگار از اول بود... او هميشه بود و هست و هيچ كس نمي تواند او را فراموش كند و تا روزي كه من اينجا بيايم فكر مي كنم او هم همچنان حضور دارد و صداي پاهايش را كه مثل يك كودك در راهرو مي دويد، همچنان مي شنوم: فياض منش مبهوت ادامه مي دهد: هانيه هميشه مي خنديد.

***
اينجا جلو در سالن آمفي تئاتر ميزي هست كه تابلويي از عكس هانيه، شمع هاي روشن و گل هاي رزي كه بي هيچ تزييني در گلدان آب آرام گرفته اند و يك دفتر يادداشت كه همه در آن چيزي براي هانيه مي نويسند، قرار

دارد. كنار عكس هانيه مي خوانم

گر بدينسان زيست بايد پاك
من چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود، چون كوه
يادگاري جاودانه، بر تراز بي بقاي خاك

و هانيه كه تمام محبت ها و مهرباني ها و تلاش هايش يادگاري هايي از زندگي اش بود، پس از مرگش هم با اهداي دو كليه، طحال و كبدش به چند بيمار نيازمند زندگي دوباره بخشيد.

موسسه خیریه محک

***